Магілёўская міліцыя прызнала парушэннем пікет вернікаў супраць «Мацільды»

Ленінскі РАУС паведаміў праваабаронцы Аляксандру Хамратаву, што акцыя пратэсту каля кінатэатра “Кастрычнік” супраць фільма Аляксея Вучыцеля была незаконнай, але пакараць удзельнікаў не ўяўляецца магчымым.

20 лістапада. Магілёў. Алесь Святліцкі. Фота – Аліна Скрэбунова


26 кастрычніка ў Магілёве некалькі царабожнікаў выступілі супраць паказу фільма «Мацільда» у кінатэатры «Кастрычнік». На працягу пятнаццаці хвілін пратэстоўцы стаялі недалёка ад уваходу ў будынак з плакатамі «У краіны, дзе няма нічога святога, няма будучыні» і «Бог паганьбёны не бывае». Пасля гэтага яны сышлі.

Праваабаронца Аляксандр Хамратаў звярнуў увагу міліцыі на гэты інцыдэнт.

– Мне стала цікава, чаму людзей, якія ўдзельнічалі ў вясновых акцыях пратэсту супраць дэкрэта №3 каралі, а пікетоўцаў супраць Мацільды – не, – распавёў ён.

Намеснік начальніка Ленінскага РАУС Юрый Калацілкін адказаў Хамратаву, што вернікі сапраўды парушылі закон, але адміністрацыйная справа ў дачыненні да іх была спыненая.

«У дзеяннях неўстаноўленай асобы ўгледжваецца склад адміністрацыйнага правапарушэння прадугледжанага артыкулам 23.34 КаАП, аднак справаводства па гэтым факце падлягае спыненню ў сувязі з не усталяваннем асобы, якая ўчыніла адміністрацыйнае правапарушэнне», – сказана ў адказе міліцыянта.

Хамратаў назваў такі адказ «прадказальным». На яго думку, калі адбываюцца сур’ёзныя злачынствы, якія патрабуюць велізарнай працы і кваліфікацыі, злачынцаў знаходзяць за адну ноч і атрымліваюць ад іх прызнальныя паказанні. А ў сітуацыі з пікеце каля кінатэатра, з якога ёсць мноства фатаграфій з адкрытымі тварамі і калі людзі ў сацсетках пішуць, што ведаюць тых, хто стаяў з плакатамі, міліцыя дае адказ, што не можа нікога знайсці.

Мне было цікава, ці санкцыянавалі дадзены мітынг гэтыя “вернікі” і чаму яго не разагналі міліцыяй. Беларуская міліцыя перастала клапаціцца аб сваім іміджы, для яе галоўней выканаць патрабаванні начальства. Не захацелі гэтых вернікаў прыцягваць з той прычыны, што яны бліжэй да ўлады, чым простыя “дармаеды”, якім няма чаго есці і няма дзе працаваць. Відаць, пачуцці вернікаў у нашай краіне цэняцца вышэй, чым раўнапраўе і сацыяльная абароненасць, – лічыць Хамратаў.

Каментар

Ваш e-mail не будзе апублікаваны ( required )

УКантакце

Facebook

Архіў