Гэта было нескладана.


9 кастрычніка. Магілёў. Рэдакцыя MSPRING.ONLINE


Старшыня савета Сацыяльна-культурнага грамадскага аб’яднання “Спадчына”, якое прасоўвае ў магілёўскім рэгіёне інтарэсы Расіі, Віталь Арцёмчык прысвяціў нашаму матэрыялу асобны пост на старонцы яго арганізацыі. MSPRING.ONLINE адказвае падрабязна на кожны выпад агентаў суседняй дзяржавы, якімі мы іх і лічым.

Відавочна, прарасейскім ініцыятывам вельмі не падабаецца ўвага прэсы да іх дзейнасці. Самі яны не асоба афішуюць свае мерапрыемствы і даюць інфармацыю пра іх дазавана і пост-фактум.

Самае цікавае мы даведваемся, як правіла, з расійскіх крыніц. На гэты раз Віталю Арцёмчыку не спадабаўся наш матэрыял, прысвечаны форуму спартыўна-патрыятычных клубаў, праведзенага ў Магілёве на грошы гранта прэзідэнта Расіі

В Могилеве на деньги администрации Путина провели форум спортивно-патриотических клубов

Такім чынам, адкажам па пунктах на пытанні спадара Арцёмчыка.

Вось што піша спадар Артёмчик:

«1) Верагодна, “праваабаронцы” не ведаюць аб існаванні Саюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі, і нават не здагадваюцца, што паміж нашымі краінамі адсутнічае мяжа, а узброеныя сілы ўдзельнічаюць у сумесных вучэннях як па лініі Саюзнай дзяржавы, так і па лініі АДКБ».

Адказваем. Верагодна, спадар Арцёмчык не ведае (альбо робіць выгляд), што загадам дырэктара Федэральнай службы бяспекі Расіі Аляксандра Бортнікава з 7 лютага 2017 года на межах Смаленскай, Пскоўскай і Бранскай абласцей з Беларуссю ўстаноўленыя памежныя зоны. Ці не падкажа спадар Арцёмчык, што робіць вось гэтая машына прама на мяжы Магілёўскай і Смаленскай абласцей?

Гэта так адсутнічае мяжа? Загадам Бортнікава загадана “ўстанавіць месцы і час ўезду (праходу) асоб і транспартных сродкаў у памежную зону“. І гэта працяг палітыкі, пачатак якой быў пакладзены яшчэ раней.

Нагадаем, у верасні 2016 года Расія ў аднабаковым парадку змяніла правілы ўезду на сваю тэрыторыю для грамадзян Еўрасаюза, перастаўшы іх пускаць праз мяжу з Беларуссю. З-за гэтага апусцелі асноўныя беларускія магістралі, вядучыя з Еўропы ў Расію. Гэты такі «падарунак» у рамках так званай «Саюзнай дзяржавы»?

Але і гэта яшчэ не ўсё. З 1 жніўня 2018 года пропуск грамадзян трэціх краін, якія не ўваходзяць у «Саюзную дзяржаву» РФ і РБ, праз расійска-беларускую мяжу быў спынены. І так, гэта паміж Беларуссю і Расіяй няма дамовы аб дзяржаўнай мяжы.

А мяжа выглядае вось так – гэта беларускі дызель заехаў на першы паўстанак на расійскай тэрыторыі. Расейскі салдат тут правярае пашпарты, і гэта не па лініі АДКБ:

Але ідзём далей.

Пункты два і тры можна аб’яднаць. Віталь Арцёмчык піша:

«2) Адкрыю сакрэт, што і ў Расіі, і ў Беларусі, ў межах моладзевай палітыкі рэалізуюцца праграмы спартыўнага, патрыятычнага і іншага выхавання моладзі, адпаведна, ёсць і праграмы фінансавання адпаведных напрамкаў.

3) Калі ёсць фінансаванне, то павінна быць і праца, якая хаця б у рамках прымежных абласцей саюзнай дзяржавы можа абмяркоўвацца і ўдасканальвацца. Калі “праваабаронцы” лічаць, што ў Беларусі падрыхтоўка моладзі да службы ў войску – правакацыя ці прафанацыя, то ім трэба было б наведаць форум, каб пераканацца ў адваротным».

Гэта вельмі цынічны пасаж спадара Арцёмчыка. Ён жа адкрывае сакрэт!

Тады яшчэ раз публікуем фота, выкладзенае ў сацыяльныя сеткі расійскімі ўдзельнікамі мерапрыемства.

Увагу звяртаем на дзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь, які дарослыя ўсунулі дзецям – ён перавернуты ўверх нагамі.

Менавіта гэта спадар Арцёмчык называе «праграмай спартыўнага, патрыятычнага і іншага выхавання моладзі»?

Нездарма ў сваім тэксце мы згадалі намесніка начальніка ўпраўлення ідэалагічнай работы Таццяну Меньшыкаву, якая пацвердзіла ў каментары для радыё «Свабода», што партнёрам арганізатараў форуму выступіў Магілёўскі аблвыканкам. Па яе выказваннях, дзейнасць спартыўна-патрыятычных клубаў, якія супрацоўнічаюць з расійскімі калегамі, праходзіць у рамках дзяржпраграмы падтрымкі патрыятычнай моладзі.

Ну што ж, спецыяльна для Таццяны Меньшыкавай (увогуле такія справы павінны каштаваць ёй пасады) публікуем вось такое фота, якое пасля форуму выкладвае магілёўская дзяржаўная газета “Веснік Магілёва” на сваёй старонцы. Дарэчы, апошні злева, падобна, сам спадар Арцемчык. Ён, відавочна, усё бачыць, але не лічыць патрэбным штосьці папраўляць.

Таццяна Меньшыкава, як вам дзяржаўны сцяг?

Нагадаем, у Крымінальным кодэксе Беларусі ёсць артыкул 370 пад назвай «Здзек з дзяржаўных сімвалаў». Але, можа быць, гэта выпадкова хтосьці на ганку БРУ няправільна надзеў на дрэўца дзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь? Не! Вось такое фота зусім з іншай лакацыі публікуе на сваёй старонцы ў сацсетцы Расейскі саюз моладзі Смаленскай вобласці.

Нагадаем, у Магілёў былі запрошаны ветэраны ФСБ і прадстаўнікі ваенізаваных расійскіх дзіцячых арганізацый. І ў іх прысутнасці беларускія арганізатары не палічылі патрэбным прынцыпова паважліва ставіцца да дзяржаўных сымбаляў.

І не будзем замілоўвацца мішурой накшталт экскурсій на Буйніцкае поле. Ветэранаў цікавіла вот такое спаборніцтва (фота выкладзена КУОС “Вымпел”, а магілёўская «Спадчына» пасаромелася):

Пераходзім да пытанняў 4 і 5. Вось як іх задае спадар Арцёмчык:

«4) Чаму не БРСМ? Я разумею, што “праваабаронцы” прывыклі роўнай хадой ісці ў светлую аднапартыйную будучыню, у сувязі з гэтым сустрэчнае пытанне, чаму ваш рэсурс не належыць БРСМ? Адкрыю сакрэт, у Беларусі каля 2000 грамадскіх аб’яднанняў, арганізацый і фондаў, якія дзейнічаюць у рамках сваіх статутаў і заканадаўства.

5) Чаму СК ГА «Спадчына» супрацоўнічае з органамі ўлады? Магчыма, для кагосьці гэта падстава для істэрыкі, але мы лічым, што развіццё беларускага грамадства і міжрэгіянальнае супрацоўніцтва немагчымыя без узаемадзеяння як дзяржаўных, так і недзяржаўных арганізацый».

Кіраўнік «Спадчыны» адкрыта хітруе і спрабуе забалбатаць пастаўленае намі ў артыкуле пытанне. Сутнасць у наступным: Расійскі саюз моладзі (РСМ) адкрыта заяўляе, што правёў сваё мерапрыемства на тэрыторыі суседняй дзяржавы, а «Спадчына» выступае толькі пастаянным партнёрам найбуйнейшай арганізацыі расійскай моладзі замест, напрыклад, БРСМ.

На афіцыйнай старонцы РСМ гаворыцца, што пачатак ён бярэ ад Камсамола. У 1991 годзе на канферэнцыі ЛКСМ РСФСР арганізацыя была перайменаваная ў Расійскі саюз моладзі. Яе аналагам у Беларусі можна лічыць менавіта БРСМ, але ніяк не карлікавую местачковую прарасейскую вочку. Наша пытанне застаецца адкрытым.

І зараз апошнія пункты г-на Артёмчика:

«6) Наконт фінансавання: не бачу праблемы ў тым, што расійская грамадская арганізацыя РСМ (Смоленск) фінансавала ўдзел расійскіх прадстаўнікоў у дадзеным форуме.

7) Далучайцеся!»

Уласна кажучы, адказваць тут няма на што. Гэта вядомы прынцып «грошы не пахнуць» ва ўсёй прыгажосці. Праблема толькі ў тым, што напярэдадні форуму спадар Арцёмчык не змог расказаць штосьці ўцямнае пра бюджэт журналістам.

Пра грант расійскага прэзідэнта распавялі расіяне. Падобна на тое, магілёўскія «арганізатары» самі не ведаюць, хто, што і як задумваў, а абмежаваліся выключна сэрвільнасцю – падрыхтавалі экскурсіі, пляцоўкі для ваенных спаборніцтваў і «прыколы» са сцягамі. У гэтым выпадку, далучацца да акцый «Спадчыны» – гэта справа няўдзячная. Мы гэтага сабе дазволіць не можам.

І напрыканцы нагадаем актывістам «Спадчыны», што адной з першых беларускіх ахвяраў расейска-ўкраінскага канфлікту на Данбасе стаў жыхар Асіповіч Сяргей Сцебіхаў, ваяваў на баку расійскіх баевікоў. Яго паклікалі даўнія сябры ваяваць за ідэю. Суполка «Добраахвотнага камуністычнага атрада» паведамляла, што 40-гадовы беларус падарваўся на расцяжцы, асколак трапіў яму ў шыю, смерць была імгненнай.

Сяргей Сцебіхаў вучыўся ў асіповіцкай сярэдняй школе №3. Калісьці і там практыкаваліся ўрокі пачатковай ваеннай падрыхтоўкі, вучылі разбіраць аўтамат Калашнікава і самазабыўна ваяваць – усё тое ж самае, як на малюнках арганізатараў форуму «спартова-патрыятычных» клубаў. Але пасля гібелі яго цела захоўвалася не ў моргу і было прывезена з вялікай цяжкасцю на Беларусь у вельмі дрэнным стане.

Больш за тое, з пошукам цела і падрыхтоўкай дакументаў на вываз былі вялікія праблемы. Нават труну купілі не «аднапалчане», а беларускія аднакласнікі загінулага. Пра гэта таксама трэба распавядаць дзецям з няшчасных сем’яў, навучэнцам ў кадэцкіх вучылішчах.